TERAPIA PAR

Długotrwały związek jest jednym z najbardziej emocjonalnie złożonych doświadczeń w życiu człowieka. Z czasem zmieniają się potrzeby, oczekiwania, role i okoliczności życiowe partnerów. To, co wcześniej ich łączyło, może przestać wystarczać, a niewypowiedziane emocje i nierozwiązane konflikty mogą stopniowo osłabiać poczucie bliskości.

Kiedy warto rozważyć terapię par?

Pary zgłaszają się na terapię z wielu powodów. Czasem jest to wyraźny kryzys, zdrada i jej konsekwencje, narastający konflikt lub utrata zaufania. W innych przypadkach partnerzy nie potrafią wskazać jednego konkretnego problemu, ale mają poczucie, że oddalili się od siebie, przestali rozmawiać albo funkcjonują obok siebie bardziej jak współlokatorzy niż osoby pozostające w bliskiej relacji.

Powodem rozpoczęcia terapii mogą być między innymi:

• powtarzające się konflikty i trudności w komunikacji,
• utrata bliskości emocjonalnej lub seksualnej,
• zdrada, utrata zaufania i jej konsekwencje,
• różnice dotyczące potrzeb, wartości lub planów na przyszłość,
• zazdrość, lęk przed odrzuceniem lub poczucie osamotnienia,
• trudności związane z rodzicielstwem, pracą, emigracją lub zmianami życiowymi,
• wpływ rodzin pochodzenia na obecną relację,
• decyzja dotycząca pozostania razem lub rozstania,
• potrzeba lepszego zrozumienia sposobu funkcjonowania związku.

Nie trzeba czekać, aż relacja znajdzie się w głębokim kryzysie. Terapia może być również sposobem na przyjrzenie się związkowi przed ślubem, wspólnym zamieszkaniem, narodzinami dziecka albo inną ważną zmianą.

Co może dziać się w związku?

Wiele trudności nie wynika z braku zaangażowania, lecz z utrwalonych sposobów reagowania. Partnerzy mogą wielokrotnie prowadzić podobne rozmowy, które kończą się tym samym konfliktem, wycofaniem, złością albo poczuciem niezrozumienia. Każda osoba reaguje nie tylko na to, co dzieje się w danej chwili, ale również na wcześniejsze doświadczenia, lęki i oczekiwania wyniesione z innych relacji.

Na sposób tworzenia związku mogą wpływać między innymi doświadczenia z rodziny pochodzenia, wcześniejsze relacje, przekonania dotyczące bliskości, płci i ról partnerskich, a także niewypowiedziane oczekiwania wobec drugiej osoby. Część tych procesów pozostaje nieświadoma. Partner może być postrzegany nie takim, jaki rzeczywiście jest, lecz poprzez obraz zbudowany z dawnych doświadczeń, nadziei i obaw.

Niektóre emocje mogą być w związku trudne do wyrażenia. Złość, wstyd, lęk, rozczarowanie, zazdrość lub poczucie krzywdy pozostają wtedy ukryte, ale nadal wpływają na zachowanie i komunikację. Niewypowiedziane uczucia mogą pojawiać się pośrednio jako krytyka, dystans, milczenie, kontrolowanie partnera albo wycofanie z bliskości.

Terapia par daje możliwość zatrzymania się i przyjrzenia temu, co dzieje się pomiędzy partnerami. Celem nie jest ustalenie, kto ma rację, lecz lepsze zrozumienie wzajemnych reakcji, potrzeb i sposobów uczestniczenia w relacji.

Jak pracuję z parami?

Jedną z najczęstszych obaw przed rozpoczęciem terapii par jest przekonanie, że terapeuta opowie się po jednej ze stron. Moją rolą nie jest wybieranie zwycięzcy konfliktu ani przekonywanie kogokolwiek do pozostania w związku. Staram się stworzyć warunki, w których każda osoba może zostać wysłuchana i lepiej zrozumieć zarówno własne doświadczenie, jak i perspektywę partnera.

Przedmiotem pracy jest przede wszystkim relacja oraz procesy zachodzące pomiędzy partnerami. Przyglądamy się sposobom komunikowania emocji i potrzeb, powtarzającym się konfliktom, źródłom wzajemnych reakcji oraz temu, co utrudnia odbudowanie kontaktu.

Nie oznacza to jednak założenia, że odpowiedzialność za każde zachowanie zawsze rozkłada się jednakowo. Zdrada, przemoc, kontrolowanie, manipulacja lub poważne przekroczenie ustalonych granic wymagają nazwania i uwzględnienia ich rzeczywistego wpływu na drugą osobę oraz na całą relację.

Psychoterapia nie polega na udzielaniu parze gotowych instrukcji. Może natomiast pomóc partnerom rozpoznać to, czego dotychczas nie potrafili zobaczyć lub powiedzieć, oraz stworzyć bezpieczniejsze warunki do podejmowania świadomych decyzji dotyczących przyszłości związku.

Z kim pracuję?

Pracuję z małżeństwami i parami pozostającymi w innych formach relacji, niezależnie od ich orientacji seksualnej, tożsamości płciowej oraz czasu trwania związku. Oferuję także terapię osób tworzących relacje niemonogamiczne, poliamoryczne, otwarte lub związane ze środowiskiem swingerskim.

W przypadku relacji poliamorycznych mogę, po wcześniejszym omówieniu sytuacji, prowadzić wspólne spotkania z trzema lub czterema osobami tworzącymi daną relację. Celem nie jest ocenianie ani zmienianie przyjętej formy związku, lecz zrozumienie potrzeb, granic, konfliktów i zasad funkcjonowania pomiędzy zaangażowanymi osobami.

Spotkania mogą odbywać się w gabinetach w Bournemouth i Southampton lub online przez Zoom. Pracuję również z parami wielokulturowymi oraz z parami, w których tylko jedna osoba mówi po polsku. W takiej sytuacji spotkania mogą być prowadzone po angielsku.

Terapia przedmałżeńska

Oferuję również terapię przedmałżeńską. Jest to przestrzeń, w której para może przyjrzeć się swoim oczekiwaniom, wartościom, planom, sposobom rozwiązywania konfliktów i wyobrażeniom dotyczącym wspólnej przyszłości.

Rozmowa o finansach, rodzicielstwie, seksualności, granicach, relacjach z rodziną, podziale obowiązków oraz indywidualnych potrzebach może pomóc ujawnić ważne różnice, zanim staną się one źródłem poważnego konfliktu. Celem nie jest sprawdzanie, czy para do siebie pasuje, lecz wspieranie bardziej świadomego sposobu budowania związku.

Pierwsza konsultacja

Pierwsza konsultacja pozwala poznać mnie i mój sposób pracy oraz wspólnie ocenić, czy terapia par może być odpowiednią formą pomocy.

Podczas spotkania możemy omówić aktualną sytuację, oczekiwania każdej osoby i możliwy sposób dalszej pracy. Konsultacja nie zobowiązuje do rozpoczęcia regularnej terapii.

Więcej informacji znajduje się na stronie Bezpłatna pierwsza konsultacja. Aby sprawdzić dostępność terminów, można również skorzystać z formularza kontaktowego.